Şiir: NURCAN AZAZ

Bir yaşam

Ki iç içe girmiş

Gerçekle yalan

Sen şu anda karşımda duran

O sen misin

Değil misin yoksa

Belki de surlara gizledin ruhunu

İncinmesin diye

Nereden bileceğim

Bir el kilitlemiş

Gerçeğin kapılarını

Sonra dipsiz kuyuya atmış

Anahtarını

Aldanmak kader olmuş

Çirkin hep güzel görünen

Güzelse henüz ortalarda yok

İşte beklemenin

Dipsiz uçurumu

Tek dal tutunduğun umut

Sen misin gerçekten konuşan

Yoksa

Bir maske mi kelimeler

Arkasına gizlendiğin

Düşündüğün sen misin

Yoksa sen düşünmediğin mi

Biz kalıplar yaratan

Sonra onlara tutsak

Değilim değilim diye haykırsam

Ben o dediğiniz ben değilim

Onu da içine alacak

İnançsız taşlardan dört duvar

Yıkılsa yıkılsa bütün duvarlar

Bir tane yok ayakta kalacak

Ekim 1995

Bir Cevap Yazın