Hayatın İçindeki Kedi

Pınar Bakış

Kedileri hep hayatın içinde görüyorum. Sokakta, kaldırımda, bir cadde kenarında, parkta, bahçede.. ama hep hayatın içinde..

Güçlü, esnek, kendine güvenen ve tek başına yaşamaya alışmış bir varlık olarak kediler, bizlere de örnek olurlar. Geçenlerde bir kedi gördüm, birçokları gibi hem seyirlik için, hem de kendini sevdirmek için yüksek bir yere çıkmıştı. Yüksek yerleri seviyorlar kediler nedense.. Oradan alemi gözlüyorlar, çevreye bakıyorlar, geleni geçeni inceliyorlar. Bir filozof tarafı var kedilerin, sessiz ve mesafeli bakıyorlar hayata. Kolay adapte oluyorlar her şeye.. Şehre baktığımda kediler ve kargalar adapte olmuş, her şeye alışmış ve mutlu, huzurlu varlıklar olarak görünüyorlar. Köpekler ve martılar biraz mahsunlar şehir gerçekliği, telaşı ve korkuları içinde.. Ama kediler ve kargalar, özellikle kediler, sanki şehir için yaratılmış gibi duruyorlar.

Dünyada yetmişten fazla kedi türü var. İstanbul kedilerini ben daha çok merak ediyorum. Her yerde karşımıza çıkıyorlar. Sürtünüyorlar, kendilerini sevdirmek istiyorlar. Sevimli, içtenler, hep bir mesafeden, sessizce, meraklı bakıyorlar her şeye..

Ben de onları seviyorum. Onların bizi içten, pazarlıksız sevdiklerini, temkinli de olduklarını biliyorum. Kararlılar ve akıllılar kediler. Nasıl hareket edeceklerini çok iyi biliyorlar. Nereye ne zaman gitmeleri gerektiğini de sezgileriyle kavrıyorlar. Sezgileri çok kuvvetli. İnsanlarla kolay temas kuruyorlar. Kendilerine bir bölge oluşturuyorlar ve orada yaşamayı yeğliyorlar. Başka kedileri, hatta köpekleri bile kendi alanlarına, bölgelerine sokmuyorlar. Soylu, kendilerine güvenen varlıklar kediler.

Geçenlerde munis, sevimli ve aynı zamanda düşünceli sarı bir kedi gördüm, yanında da bir kola kutusu, geleni geçeni seyrediyor, herkese sevgi dağıtıyor, sevgi bekliyordu. Aslında sevgi beklentisinden ziyade başkalarına sevgi veriyor, dağıtıyordu kediler. Bu kedi de diğerleri gibiydi. Sevgi vermek, insanları mutlu etmek için yüksekçe bir yerden herkese ulaşmak istiyordu. Bütün kediler gibi o da şehre güzellik katıyor, anlam ve ruh veriyordu…

Günle güneşle birlikte kediler şehrin gölgelik yerlerinde zamanı bekliyorlardı…

Bir Cevap Yazın