Resim Öğretmeni

Mehmet Kuruyük

Bir özel okulda resim öğretmeniyim. Öğretmenliği çok seviyorum. Başta eğitimimi güzel sanatlar alanında sürdürmeyi ve ressam olmayı düşünüyordum. Fakat, haklı olarak teyzem; “Ne yapacaksın ressamlığı? Para kazanamazsın, evlenemezsin, ressama kız vermezler. Okuyacaksan bari resim öğretmenliğinde oku, para kazanacağın bir mesleğin olsun, ondan sonra dilediğin gibi resim yapabilirsin..” demişti haklı olarak. Ben de onun sözüne uyarak resim öğretmenliği okumuş, mezun olduktan sonra da bir özel okulda resim öğretmenliğine başlamıştım.

On yıldır resim öğretmeniyim. Sürekli çalışıyorum. Seviyorum resim öğretmenliğini. İlkokul, Ortaokul ve Lise talebelerine ders veriyorum. Görsel Sanatlar olarak geçiyor dersin adı.. Yetenekli çocuklar var. İlgili çocuklar var.. İlkokulda, ortaokulda çocuklar o kadar saflar ki.. Ama iş liseye gelince tabi bunlar ergenliğe geçtikleri için başka sorunlar da devreye giriyor. Resim ikinci plana düşüyor, yine Güzel Sanatlar’ı düşünen ve bunun için resimle özel olarak ilgilenen öğrencilerim az da olsa oluyor.. Bazı aileler de çocuklarının çok yetenekli olduğunu, düşünerek, çocuklarını resme, müziğe daha fazla yönlendiriyor.. Çok fazla olmasa da benim de zaman zaman böyle yetenekli ve o yeteneğini çocuğunun keşfetmiş velilerim oluyor, onların ilgileriyle daha fazla ilgileniyorum öğrencilerimle..

Özel okulda resim hocalığı yapıyorum yapmasına, aynı zamanda da yüksek lisans da yapıyorum.. Bu arada resim de yapıyorum. Resimlerim soyutlamalardan oluşuyor. Resim yapmayı seviyorum. Ama bu öğretmenlikten dolayı, bir de şimdi master başladığı için resimle fazla ilgilenemiyorum. Zamanım kalmıyor resim yapmaya.. Oysa okuldan mezun olduktan sonra bir atölye tutup, sadece resim yapmak ve ressam olmak isterdim. Öğretmenlik belki yapmazdım, şayet ekonomik durumum iyi olsaydı. Öyle bir imkanım olmadığı için de resim tavsamaya başladı. Kendi üslubumu bulduğumu da tam söyleyemiyorum. Zaten üslup nedir ki.. Önemli olan resim yapmayı sevmek ve resim yapmaktır. Resim yapmaya kendini adamaktır, adamak olmasa da, resmi sürdürmektir. Zaman zaman aksaklıklar olsa da ben de resim yapmayı sürdürüyorum. Bazen aylarca resim yapmadığım oluyor, ama yapacak bir şey yok.. resim öğretmenliği bütün zamanımı alıyor.. Çocukların resimleri, onların değerlendirilmesi, okuldaki görevler.. Zaman çabucak geçiyor.. Zaten ailemle oturuyorum. Kendi odamda yapacaksam resim yapacağım. Şovalem var. Odada boş bir tuvalle birlikte duruyor aylardır. Tek bir renk bile sürmedim üzerine.. Öyle duruyor odada.. Bir abide gibi. Orda olması beni ressam hissettiriyor, ayrıcalıklı bir insan. Diğer, sıradan insanlardan farklı olduğumu bu şovale hissettiriyor bana..

Resim öğretmenliği farklı bir meslek. Diğer mesleklere benzemiyor. İnsan sorumluluğu alıyorsun üzerine. Çocuklar.. Yarının büyükleri çünkü bunlar. Bunlar, farklı karakterde, farklı özellikte insanlar.. Gelecekte de farklı mesleklerde olacaklar.. Seviyorum resim öğretmenliğini. Bana çok şey kazandırıyor. Doğrusu ressamlığımı, resim yapmamı da besliyor, büyütüyor…

Bir Cevap Yazın