Dokunun Öğretmenim Dokunun Belki Hissedersiniz!..

Nusret KARACA

Kucaklaşmak sözcüğünü sıkça kullanırım yazılarımda. Dostlarla, yağmurla, kitaplarla, gökyüzüyle, dağlarda bayırlarda çiçeklerle, ağaçlarda kuşlarla…

Yalnızca açılmış kollar değil, görebildiğince hayal edebildiğince güzel olan her şeyin yüreğimizdeki sıcaklığıdır asıl bizleri sarıp sarmalayan.

Yaşamla kucaklaşmak;

Yalnızca bir dala tutunup savrulmamaya çalışırken, sımsıkı sarılmaktır, son fırtına size ulaşmadan…

Geçtiğimiz günlerde engelli bir öğrencinin okuma çabasını (yaşama sıkı sıkı sarılmasını) gazetelerden öğrendiğimde, öğretmenliğimin ilk yılları bir film şeridi gibi geçti gözümün önünden. Müdür Yardımcılığı yaptığım Alibeyköy Lisesi‘ne kolları omzuna yakın yerden engelli bir genç kız kayıt ettik. Ailesi özel sıra yaptırmış, sınıfın önlerinde bir yere yerleştirmemizi istemişti. Genç kız ayak parmaklarına sıkıştırdığı kalemiyle yazıyor, ders notlarını alıyordu.

Nusret Karaca

Daha ileriki yıllarda Kadıköy Lisesi’ne (Eski Kız Lisesi) atandığımda, engelli yatılı öğrencilerle tanıştım. Kabartma harflerle okuyorlar, yazıyorlar, eski daktiloya benzer bir makineyle geliyorlardı sınıfa. Sınav kâğıtları, kabartma harfle kâğıtlara ek, arkadaşlarının çevirdiği sayfalardı. Öğrenciler okulun tüm birimlerini ezbere biliyorlar, sanki görüyormuş gibi hareket ediyorlardı. İşte Berrak böyle bir ortamdan Hukuk Fakültesi‘ni kazandı, mezun oldu. Uğur Mumcu Vakfı‘nda görevler aldı. Yaşama sevincini hiç kaybetmedi. Beni sıklıkla ziyaret eder, telefon açar, hal ve hatırımı sorar bu yuvadan uçtuğundan beri.

Günlerden bir gün İstiklâl caddesinde, müdürlüğünü eski bir öğrencimin yaptığı Kitabevi’ne uğradığımda, ona Kitabevi’nin kafeteryasında rastladım. O an aklıma her türlü olanağa rağmen çok şeyin kıymetini bilmeyen öğrenciler geldi. Bir de yaşama sevinci ile dolu engelli bir öğrencimin bana kabartma harflerle yazdığı şiiri…

Dokunun öğretmenim

Ne olur dokunun

Belki hissedersiniz…

O güzel çocuktan bana armağan bu güzel dizeler arşivimde ve yüreğimde saklı yıllardır.

Yazıyı şimdi dostlarıma götüreceğim yayınlamaları için. Bugün Pazar. Yarın sabah yine okula gideceğim koşar adımlarla. Böyle öğrencilerim çıkacak yine karşıma, GÜNAYDIN diyecekler yaşama sevinci ile dolu.

Yaşamla kucaklaşacağız hep birlikte gün boyu, güneşli hissetmeyenlere inat…

(*)Nusret Karaca(Şimdi Ben.Neredeyim adlı kitabından)

Bir Cevap Yazın