Denizin Üstünde Bulutlar

Ümit Gezgin

Bir yoğunluk, bir sanatsal geçmiş.. Bakışlar tümden bulutların üstüne yoğunlaşıyor. İnsanlara bakıyorum bir telaş koşturuyorlar. Araçlar öyle.. En çok bulutlara doğru yolculuğa çıkmış martılar. Bulutların beyazlıkları var onların üstünde de..

Bir cılız ağaç körfeze doğru uzanmış.. tekneler, yelkenliler, motorlar, kayıklar kendi var oluşunu yaşıyorlar hafif esen rüzgar üstünde. Sahile oturmuş bir dolu kalabalık çaylarını, kahvelerini içerken Prens Adaları’na doğru türlü düş ve düşüncelerle bakıyor ve kendi aralarında derin sohbetlere dalıyorlar hayatla ilgili, gelecekle ilgili, güç kazanmayla ilgili, çocuklar ve onların eğitimleriyle ilgili…

Ordan geçiyorum. Şehre çökmüş bulutlara bakıyorum. Grili, beyazlı bulutlara.. Sait Faik geliyor aklıma. Karşıdaki adalardan bir vapura binmiş Karaköy’e gidiyor. Burgaz adasının en güzel köşkünde oturuyor Sait Faik annesiyle birlikte.. Dünyanın en güzel hikayelerini yazıyor.

Yaklaşıyorum. Tek tük bodur çam ağaçlarının gölgelediği deniz kenarı kayalarına oturmuş bir iki genç, denizin üstündeki sallanan yelkenlilere, ilerde sörf yapanlara, adalara gidip gelen deniz motorlarına, arada sırada adalara türlü düşüncelerde başları uğultulu ve iş yorgunu insanlar taşıyan vapurlara.. sonra martılara, illa martılara bakıyorlar. Ve tam ne düşündüklerini de ve niçin burada olduklarını da bilmeden, deniz kenarında, ufka bakar vaziyette olduklarının hazzını yaşıyorlar.

Hafiflemiş de hafiflemiş bulutlar. Büyük, parlak binalar uzaklardan soyut tabloları anımsatıyor. Göz göze gelmekten kaçınan bu şehir insanlarının yersiz telaşına anlam vermenin de gereği yok, diyorum içimden.. Koştur koştur, hızlıca yürüyorlar.. Kimi sporunu yapıyor, kimi arkadaşıyla sohbet ediyor, kimi denize, bulutlara, martılara bakıyor…

Bu manzara bir Dufy resmi diyorum içimden. Burada mutlaka Ünsal Toker eskiz çizmiştir. Ben de durup bir resim çiziyorum o ara hızlıca.. Sonra yürüyorum yine Bostancı’dan Caddebostan’a doğru.. Belediyenin işlettiği sahil kafelerinden birine oturarak yanımda taşıdığım kitaplardan birini okumaya başlıyorum.

Bulutlar, şehirle bütünleşmiş bulutlar, denizin üzerine, adalara doğru yayılıyorlar martılarla birlikte…

Bir Cevap Yazın