EROL BÜYÜKMERİÇ İLE “ÇOCUK EDEBİYATI” ÜZERİNE

          Nusret Karaca

Yaklaşık 25 yıl….belki de daha fazla.1990 başları, Bostancı Hatay Restoran Salah Birsel Salı Edebiyat, Ahmet Miskioğlu’nun Perşembe Türk Dili Toplantıları…Nice güzel insan, nice anlamlı edebiyat toplantıları…

İşte o günlerden, Perşembe Türk Dili Toplantılarındandır tanışıklığımız usta ile.

Çizgileri, çocuk edebiyatı’na gönül vermişliği ve o güzel gülümsemesiyle hafızamda yer edinmiştir.. şimdilerde ne kadar uzakta da olsa da… Onun kitaplarını tanıtmak, İstanbul Kadıköy Lisesi okul dergimiz DAMLA‘ya taşımak benim için bir onur, gurur.

….

Geçenlerde bir konu hakkında aradığımda beni bilgilendirirken, ben de telefonda dinlediklerim ve bana gönderdiklerini boşa çıkarır harcar mıyım!

Hem de okul öncesi çocuk edebiyatı üzerine. Kısa da olsa. Öğrenmenin ve beslenmenin sonu yok. Beslenirken  paylaşmak da istedim.

Neleri mi?….Buyrun öyleyse benim konuya girişim ve Erol Büyükmeriç’in ağzından, yazdıklarından bir tutam…

“Sevgili Erol Büyükmeriç ‘Mıstık ve Beyaz Güvercin’ adlı bir masal üzerine çalışıyorum. Biliyorsun benim şiir, tarih araştırmaları, anı, deneme, öykü, makale ve buna ek gazeteler ile dergilere çeşitli konularda yazılar ile ilgili alanlarda uğraşılarım. Bir de masal olsun istedim. Çocuk Edebiyatı senin alanın, duayensin benim için. Masala bir iki çizgin olsun istedim. Bu arada seni bulmuşken Çocuk Edebiyatı’ndan da biraz söz edersen sevinirim.”

-Elbette, zaman verirsen. Severek. Bir yoğunluk var da. Boş zaman diliminde. Önerilerim de olur.

-Bana gelince Eskişehir Anadolu Üniversitesi A.Ö. Fakültesinde okul öncesi seçmeli ‘Yaratıcı Yazın’ dersi verdim bu aralar Nusret Karaca

-Tekeciler köyünde çalışmalarım var. Şiir Atölyesi, Resim…vs. Çocukların yazdıklarını değerlendiriyoruz, kitaplaştırdığımız da oldu çocukların yazdıklarını.

-Çocuklar için yazmak öncelikle birbirinden ayrılmaz iki olgunun, yazınsallığın ve çocuk gerçekliğinin özelliklerini gözetmeyi gerektirir.

-Yazınsal, sanatsal ölçümler bağlamında yazar ya da şair sayılan kişiler bu özellikleri ile doğmamışlardır. Süreçler içinde okuduklarını, yazdıklarını, gözlemlediklerini, birikimleriyle, emek ve sabır göstererek çıraklıktan ustalığa geçmişlerdir.

-Çocuk gerçekliği de çocuğun okul öncesi sürecinde yaşadığı, yetişkinlerinkine pek benzemeyen pedagojik yapısını tamamlar.

-Çocuklara okul öncesi ürün verirken yazar, çocuğun kendisi ve çevresiyle barışık olmasında ve kişiliğini çağcıl insani değerlerle oluşturabilmesinde amaçlanabilecek tüm duyarlılıklar kapsamından dolayı, sanatsal duyarlılığı ile geliştiren ve çocuk gerçekliğini de gözeten bir yaklaşımda olmalıdır.

-Çocuk gerçekliği olgusu yazarı sözcük konusunda sürekli kısıtlı tutar. Yazar çocuğun sözcük dağarcığını geliştirmek için çocuğun dil edinme düzeyinin biraz üstünde gezinmek durumundadır.

-Yazar ürünlerini bir öğüt vermek aracı olarak görmemelidir. Irk ,cinsiyet ayrımı yapmamalıdır, şiddete yer vermemelidir.

-Yazınsal masallar genellikle şiddet içeriğiyle, geleneksel masal yapısının özelliklerini taşıdığından geleneksel masal anlamında kabul edilir. Çağcıl masallar öğüt vermeyen, çocukları yaşamdan koparmayan, düşsellik yapısıyla pedagojiye uygundur.

Evet! Kısa süren bir kaç telefon konuşması ve iletiyi de böylece kısa bir söyleşiye dönüştürüp edebiyatın bir başka kulvarındaki yerine yerleştirdik.

Ne yapalım! Bu da benim özelliğim. Güzel insanlar ve güzel insanları üretimleri karşısında kayıtsız kalamıyorum. Hele konu geleceğimiz, umutlarımız çocuklar olunca.

Biz de mesafenin önemi yok. 2020 yılı Ocak ayının 31′ i ve ben Kadıköy CKM Kütüphanesinde bu yazıyı kaleme alıyorum.

Benim zenginliğim ve yaşamıma anlam katan değerlerden biri de bu. Yazmak, öğrenmek, üretmek, paylaşmak.

Onlarla soluk alıyorum!

EROL BÜYÜKMERİÇ

Şair ve yazar. 26 Ocak 1942, İstanbul doğumlu. İlköğrenimini Kadıköy Özdemiroğlu İlkokulu ve Kemal Atatürk Ortaokulunda, lise öğrenimini Eskişehir Atatürk Lisesinde bitirdi.

Ankara TCDD Meslek Okulu (1960), Anadolu Üniversitesi Kimya Mühendislik Fakültesi (1978) mezunu.

1960’tan itibaren Adana ve İstanbul’da TCDD memuru; Diyarbakır, Çermik, Turgutlu, Eskişehir’de öğretmen ve mühendis olarak görev yaptı. 1989’da emekli oldu. 1969 yılından sonra Eskişehir’de yaşadı. TYS ve Edebiyatçılar Derneği üyesidir.

2002 yılında Osmangazi Üniversitesinde bir dönem çocuk edebiyatı dersi verdi. 1969 yılında Eskişehir’de (TÖS’de) ilk karikatür sergisini açtı. 1998-99 yıllarında Meriç Kardeş adlı çocuk dergisini dört sayı çıkardı. 2001 ve 2002 yıllarında Ankara ve Osmangazi üniversitelerinde karikatürleri sergilendi.

Kimi öykü, şiir ve yazıları Varlık, Çağdaş Türk Dili, Türk Dili, Güzel Yazılar ile Düzyazı Defteri dergilerinde yayımlandı.

ESERLERİ (Çocuk Romanı):

Yergök (1996), Bozbıdık (1999), Son İki Çocuk (2000), Emece Memece Çizgili Bilmece (2001), Gizemli Anne (2004).

HAKKINDA:

Aytül Akal / Son İki Çocuk (Cumhuriyet Kitap, 5.10.2000), Selahattin Dilidüzgün / Emece Memece  Çizgili Bilmece (Çocuk Edebiyatı, 2000), Sadiye Akay / Bozbıdık (Türk Dili Dergisi, Şubat 2001), Ali Baş / Kahramanlarıyla Özdeşleşen Bir Yazar (İki Eylül Kültür Sanat Eki, 21.2.2001), TBE Ansiklopedisi (2001), Nur İçözü / Yergök (Radikal Kitap, 21.12.2001), Rahmi Emeç / Çok Yönlü Bir Sanatçı (Evrensel, 21.11.2003), Nilay Yılmaz / Bozbıdık (Cumhuriyet Kitap, 4.12.2003), Nermin Sayın / Bilim Kurgu Sevenlere “Son İki Çocuk” (Dünya Kitap, 4.6.2004), Medine Sivri / Söylence Mozaiği Yergök (Folklor / Edebiyat, Mart 2005), Nalan Mahsereci / Masal da Gerçek de Çocuk İçin (Radikal Kitap, 13.5.2005).

Cemal Süreya ve Çocuk(2019)

(*) Şubat 2020)

Bir Cevap Yazın