Ümit Gezgin
Yağmurdan sonra güneş göründü.. çiçekler daha berrak kendini göstermeye başladı ve kargalar bulutlara doğru hareketlendiler.. sokak köpekleri bile güneşle birlikte kendilerini sıcak kaldırım taşlarına serdiler.. güneş mavilik içinde süzülmeye başladı iyisinden…
Sabah güneş yoktu ortalarda.. bulutlar küme küme toplanmış, geçit vermiyordu.. hatta yer yer yağmur da kendini gösteriyordu.. kaldırımlar ıslanıyor, kediler köşelere çekiliyor, sokak köpekleri de bir çatı altına sığınıyordu kasaplara yakın yerlerdeki… Güneş kendisini iyisinden gösterdiğinde kaldırımlara çıktım ben de, doğadaki resimsel gerçekliği daha iyi görmek için…
Oturayım bir yere de resimlerimi çizeyim, diye düşünerek ilerliyordum.. sonra Kadıköy’den aldığım kitapları da gözden geçirmek istiyordum.. ilk önce Kızıltoprak’ta konakladım ve sonra da çayımı kahvemi içerken birkaç resim çizdim, hatta bazılarını da boyadım.. meraklı bakışlar üzerimde, yaptığım işlerde dolaşıyordu.. millet alışkın değildi böyle şeylere…
Apartmanların üzerinde süzülüyordu güneş.. parlak ve yakıcıydı.. ağaçların tepelerinde geniş geniş soluklanan kargalar, yavrularını da yetiştirme telaşındaydılar.. kafeler gençlerle doluydu ve hepsi telefonlarına bakıyorlardı…
Türlü çiçekler vardı.. sarılar, kırmızılar, morlar, mavinin değişik tonları.. ressam olduğum için daha çok renkleri ve biçimleri görüyordum.. sabahki bulutlar dağılmış, gökyüzü açılmış, güneşin etkisiyle masmavilik her yere yayılmıştı.. martıları görüyordum çatılarda.. Kadıköy’deki balıkçıların önünde de martılar vardı.. iri martılar küçükleri kovalıyor ve balıkları yutu yutuveriyorlardı…
Yürüyordum.. bir yandan da fotoğraf çekiyordum, yazı yazmak ve resim çizmek için malzeme olsun diye.. bol bol fotoğraf çekiyordum ve güneşli kaldırımlarda yürürken sahile, denize doğru.. adaları da görecek şekilde yürüyordum.. bazı apartmanların ön küçük bahçelerinde türlü, etkili ve hoş kokulu çiçekler görüyordum.. buradaki daireler de milyon dolarlıktı.. herkes oturamazdı buralarda.. ciddi bir gelirinin olması gerekiyordu insanların…
Yağmurdan sonra güneş görünmüştü.. güneşe bakamıyordum ama, fotoğrafını çekerek, fotoğrafa rahat rahat bakıyordum.. pırıl pırıl bir beyazlıktı.. beyaz mıydı, sarı veya başka renk miydi o da ayrı mesele.. güneşe doğru kanat çırpan martılarla güzel görüntüler oluşturuyordu…
İlk yorum yapan siz olun