Ümit Gezgin
Bulutlar topak topak ve yoğun.. mavinin üzerinde toplanmış vaziyette.. baktığım yerde, Marmara’nın ortasında sadece prens adalarını görmüyorum, aynı zamanda Mudanya’ya kadar karşı sahilleri de görüyorum…
Bunlara bulut diyorlar, her türden bulut ve üst üste, grili beyazlı, ince kalın ve hacimli hacimsiz yığınla bulut.. maviliğin içinden çıkıyorlar ve denizin dalgaları üzerine yayılıyorlar adeta…
Kıyıdaydım ve insanlar, daha çok gençler bir aşağı bir yukarı yürüyorlar, birbirlerine nispet yapıyorlardı.. bulutlar da hareket halindeydi.. kah adalara doğru gidiyorlardı kah sahile, çimenlerin ve beton iskelelerin bulunduğu yere doğru geliyordu…
Sahilde yürüyen insanlara bakıyordum.. kadınlar erkekler köpekler.. kediler de ağaç altlarında durmuşlardı.. bulutlar ufuk çizgisinde iyisinden alçalmış martılar da ufka doğru kanat çırpar olmuşlardı..kızlar sahilde yürüyorlardı denize ve bulutlara karşı.. iki güreşçi üst katta ileriye doğru sallana sallana gidiyordu.. ağaçların altında oturup, piknik yapanlar da vardı…
Bir köşeden de olsa denizi görmeliydim.. deniz soğuk olduğu halde Caddebostan sahilinde denize girenler vardı ve çoluk çocuk donlarıyla denizde yüzen gençleri, çocukları görüyordum.. bulutlar tepelerde süzülürken, sahile çıplak oturmuş bekleyenler vardı.. deniz sakinleşmiş ve kulaç atanlar çoğalmıştı…
İlk yorum yapan siz olun