Ümit Gezgin
Karla şehir arasında anlamlı bir ilişki vardır.. karlı havalarda ben de sokaklara atarım kendimi ve hemen yürüyerek, Kurbağalıdere hattından, Altıyol, Boğa Heykeli’nin oraya, oradan da aşağıya Kadıköy sahiline iner, tarihi iskelede beklediğim Beşiktaş vapuruyla, Beşiktaş’a geçerim…
Karlı günler, her zaman için sanatı teşvik etmiştir..hiç değilse benim sanatsal kariyerimde ve sanat uğraşımda karlı günler, o bembeyaz örtü ve güzel ve uhrevi sessizliği beni derinden etkilemiştir.. bakılırsa o kar beyazlığının şehrin bütün dengesizliğini, çarpıklığını, düzensizliğini örterek, aynı zamanda sonsuz ve sınırsız bir denge de yarattığını gözlemlemek olası…
Galata Kulesi’nden tarihi İstanbul göründüğünde, bembeyaz örtü Topkapı Sarayı’nın tarihini canlandırıyor ve bir zamanlar orada geçen hayatları hatırlatıyor bana… Ceneviz’lilerden kalma kule yüzlerce yıldır bakıyor eski İstanbul camilerinin minarelerine, Topkapı Sarayı’nın kulelerine.. Harem dairesine.. suskun ve dingin bir de Haliç denizi var.. o da Boğaz’a açılıyor ve oradan da hemen Marmara’ya açılıyor.. ilerisinde adalar var…
Kar güzellik anlamlarına da gelmektedir.. Anadolu Hisarı’nın oradan, karşıya Rumeli Hisarı’na bakıyor gözler.. yeşillenmiş, açık renklere bürünmüş Boğaz, ilerdeki köprülere kadar uzanıyor ve tepelerde beliren evlerin çatıları beyaz örtüyle şirin Anadolu kasabalarına benziyor.. otur da şiir yaz.. şairler için en güzel an’ları İstanbul’un.. İstanbul kar yağışı, kar örtüsüyle güzelleşiyor.. masumiyetini kazanıyor bütün varlığıyla…
Saflıktır kar.. sessizlik ve dinginliktir.. kar manzaraları insanlar huzur verir.. Bruegel’in kar manzaraları günlük hayat ritmini saflık ve dinginlik içinde verir.. Monet’in kar manzaralarında da sakinlik ve huzur hissetmişimdir ben.. sonuçta kar dinginlik ve rahatlık verir.. karmaşaya son verir…
Orhan Pamuk’un da Kar romanı yazdığını hatırlamak lazım.. romanda da yazar beyazlar içindeki şehrin, Kars şehrinin varlığını, insanla birlikte ele alır.. kar’ın beyazlığı, varlığı ve zenginliği insanla birlikte, tarihle, doğa ve geçmişle birlikte harmanlanır Orhan Pamuk’un romanında…
Ayrıca sadece resimde, edebiyatta değil, müzikte de kar’ın anlatımı eşsiz tınılara dönüşmüştür.. işte Vivaldi’nin “Kış” bestesinden, Debussy’nin “Kar Üzerinde Ayak İzleri” bestesine kadar.. kar müzikte de varlığını bütün ihtişam ve güzelliğiyle göstermiştir…
İlk yorum yapan siz olun