Ümit Gezgin
Parkta çocuklar annelerinin gözetiminde neşe içinde oynuyor, salıncaklara biniyor, çimenlerde koşturup duruyor, kayıyorlar ve koşan köpeklerin ardından koşuyorlardı.. kıyıda köşede bekleşen kediler vardı.. onların yuvaları.. hayırsever vatandaşlar tarafından konulan yemler, küçük kedi evleri vardı.. gelip geçenler meraklı gözlerle bakarlardı bu evlere, mama ve kedilere.. ne de çok kedi geziyordu buralarda ve çoğu tombul, bakımlı ve mutluydu.. kediler de çocukların oyunlarına bakıyor, neşe içinde koşuşturmalarına bir anlam vermeye çalışıyorlardı…
Ben de bir gözlemci olarak onları izliyor, kıyıda köşede oturmuş çocuklara bakan kadınların ya anneleri, ya da akrabaları, özellikle anane veya babane olduğuna hükmederdim.. burası aynı zamanda çevredeki köpek besleyenlerin gezinti yeriydi.. hayvanlar buraya getirilir, burada dolaştırılırdı… Yolda budanmış ağaçlar bile uzamış, apartman boyunda olmuşlardı…
Sonra sahile indim.. buraya yakın Moda sahili ve çoğunluğu erkek bir kalabalık vardı.. onlar da güzel kızları görmeye bu sahile gelmişlerdi ama.. güzel kadın bir kenara, ortalıkta kadın yoktu.. adalara gitmişlerdi belki.. adalar, buradan çok uzak görünüyordu ve eski tarihlerden de pek bir şey kalmamıştı adalarda…
Çocuklar neşe içinde parkta annelerinin gözetiminde oynuyorlardı.. Moda sahilinde erkek yoğun kalabalıklar ikili üçlü gruplar halinde dolaşıyor, güneşin yakamozları deniz üstünde beyaz beyaz parlıyordu uzaktaki adalara doğru.. Fenerbahçe burnundaki ağaçlar ve tek tük evler de gözüküyordu.. karlı havalarda buraların eşsiz manzarasına doyum olmayordu adeta.. resim çizmek ve şiir yazmak için çok güzel zamanlardı…
“Çeşitli nedenlerden ötürü adını vermekten kaçınmanın daha akıllıca olacağı, uydurma bir ad vermeyi de gereksiz bulduğum bir kasabada, diğer çoğu büyük ya da küçük kasabada olduğu gi- bi, kamuya ait binalar arasında biriyle özellikle övünülür: bir yoksullar evi. Ve işte bu yoksullar evinde, okura hiçbir faydası olmayacağı için belirtmeyeceğim bir tarihte, bu bölümün başlı- ğında adı geçen ölümlü varlık dünyaya geldi.” Charles Dickens, Oliver Twist
Başka yazarlardan alıntılar yapmak da hoşuma gider.. başka bakış açılarını böylece görmüş olurum.. özellikle benim yaşadığım, yazdığım ve çizdiğim yerlerde bir zamanlar yaşamış yazarların yazıları, çizgileri beni ziyadesiyle heyecanlandırır ve yazı ve çizilerime bir anlam ve derinlik, hiç değilse bir hoşluk katar…
Denize uzanan derin bir perspektif vardı yolda.. bisiklet yolu da vardı ve zaman zaman motorlar geçiyordu.. sahil kısmındaki banklarda oturanlar vardı.. sahilde gidip gelenler ve denize bakanlar vardı.. bazıları merakla bakıyorlardı çevrelerine.. bazıları da boş boş bakıyorlardı.. diğer yazarların çevreyi nasıl algıladıkları ve yazdıkları da benim de ilgimi çekiyordu.. nasıl ressamların yaptıkları ilgimi çekiyorsa öyle…
İlk yorum yapan siz olun