Nusret Karaca
Haziran ayının son haftasında, yolumuz uzun bir aradan sonra yine Marmaris Öğretmenevi… Daha önceleri de birkaç kez konaklamıştık bu mekânda. Sanat Yaprağı dergisinin 2012 Nisan sayısında, “Ege’de Huzur Veren Bir Mekân” başlığıyla bir haberini de yapmıştım. Gözüm bir an telefon galerimdeki bu gazete kupürüne ve o zaman bahçede çekilmiş bir fotoğrafa takılıyor.
Şimdi yine o bahçedeyiz, eşimle birlikte. Güler yüzlü karşılanmanın ardından esen rüzgâra yüzümüzü vermiş, ağaçlar altında “hoş geldiniz” ikramı çaylarımızı yudumluyoruz.
”Sessizlik bazen bir yazının önsözüdür.” diyorum. Sanırım dinlencemizin ilk günü de böyle oldu.
…
Marmaris Öğretmenevi, 1993 yılında Marmaris Ortaokulu bünyesinden ayrılarak müstakil olarak hizmet vermeye başlamış. 2022-2023 yılları arasında Muğla Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı (YİKOB) tarafından binada deprem güçlendirmesi ve büyük onarım çalışmaları yürütülmüş. Günümüzde tamamen yenilenen yüzüyle; şehir merkezinde, hem öğretmenlere ve MEB personeline hem de diğer misafirlere hizmet vermeye devam ediyor.
Evet!..
Her zaman söylerim: “Öğretmenevleri bizim yuvamız.”
O zaman gel de burada şiir yazma, şiir okuma!
Ben de “Öylesine Esti ki Rüzgâr adlı kitabımdan bir şiir bırakıyorum buraya:
GÜZEL ŞEYLER
Hep sevgiyi yaz bana
Hep barışı
Zeytin dalları çiz defterime
Altına da
İmzan yerine
Beyaz bir kuş resmi yapsana
Sonra
Küçük bir çocuktan bahset
Yumuk yumuk ellerinden
İster öykü olsun
İsterse Pamuk Prenses
Masal da olsa
Cadıları çıkarıp
Güzel şeyler anlatsana
Gökyüzünü mavi çiz
Yıldızları bana yakın
Güneş yakmasın
Aydınlatsın
Ay kaybolmasın geceleri
Bir de
Gülen gözler göster bana
Bir çocuk bahçesi yap
İçinde savaşlar olmasın
Duvarlar, çitler, zincirler istemem
Ne olur
Güzel şeyler çiz
Güzel şeyler yaz bana
Nusret Karaca
…
23 Haziran 2026 Salı
(Marmaris)
İlk yorum yapan siz olun