Ümit Gezgin
Ben de yapay zekayı kullananlardanım.. bazıları utanıyor, yapay zekayı kullandığını söylemekten.. oysa artık yapay zekanın girmediği ve kullanılmadığı yer kalmadı.. önemli olan yapay zekayı kullanmak değil, onu bilinçli olarak değerlendirmek…
Doğal zekayı, yani kendi zekanızı terketmeden yapay zekayı kullanmak ve onunla birlikte yaratıcı aktiviteleri gerçekleştirmek.. ben de onu yapıyorum.. yapay zekayı yaratıcılığımın bir desteği olarak kullanmak istiyorum…
Yapay zeka resmini ben biraz fotoğraf sanatına, fotoğrafa benzetiyorum.. sonuçta yorum yapmıyor, olduğu gibi, ama empresyonist teknikle görüntüyü dönüştürüyor.. ben fotoğrafı veriyor ve yapay zekaya bunu empresyonist olarak dönüştür diyorum ve o da bunu yapıyor.. yani resmi, empresyonist teknikle ifade ediyor.. burda bir yaratıcılık yok, teknik bir anlatım var…
Yaratıcılık varsa, benim çektiğim fotoğrafta var.. orda bir düşünce, bir anlam, bir yargı var ve fotoğrafla ben o anı yansıtmak istiyorum.. mekanla birlikte figürleri yansıtıyorum bazı fotoğraflarda… Resim çizmiştim ve çizdiğim, boyadığım bu resmi daha sonra yapay zekaya yükledim ve ona dedim ki, bunu empresyonist teknikle tekrar çiz-boya.. o da buna göre değiştiriyor.. burada esas olarak benim yaptığım resim.. asıl olan bu ve yaratıcılık burda.. bundan sonrası değiştirme, dönüştürme.. bunu yapay zekayla yapıyorsun ve farklı bir resim, bir tür özgün baskı çoğaltmasına dönüştürüyor…
Yine Ankara’daydım ve Kızılay’da durarak bulvarda hareket halindeki araçlar, yürüyen insanlar ve hareket halindeki bulutlar ortamında resim çizdim.. belli bir süre sürdü elbet resim yapmak.. ayaktaydım ve hem bakıyordum hem de kafamdaki, kişiliğimdeki tekniği, yaratıcılığı yansıtıyordum.. sonra da yapay zekaya yükledim ve bunu empresyonist tekniğe göre uygula komutu verdim ve sonuç itibariyle bu resim çıktı.. bu ne anlama geliyor, sonuçta fotoğrafın dönüştürülmesi, bir tür estetik özgün baskı haline getiriyor.. bundan yine fotokopiyle sayısız çoğaltabilirim veya baskı tekniğiyle sınırsız sayıda çoğaltabilirim…
Şenlikli bir görünüm kazandırıyor benim resmime yapay zeka destekli dönüştürme.. evet evet, bu bir dönüştürme ve hoşuma da gidiyor.. sonuç itibariyle resim hem görsel, hem de düşünsel bir şey ve bu şeyi sonuç itibariyle insan zekasına ve duygularına sunuyoruz.. en başta da kendi duygularımıza, zekamıza, hayal gücümüze sunuyor, hayal gücümüzle gerçekleştiriyoruz…
Kızıltoprak’taki Kahve Dünyası’nda, ön masalardan birinde oturuyordum ve önümden durmaksızın her tür araç ve yine her türünden insan geçiyordu.. yaşlılar, gençler, kızlar, erkekler.. çocuklar, anneler, babalar.. güneş de vardı ve tek tük de olsa bulutlar da.. kaldırım motor doluydu ve ara sıra da bisikletli insanlar geçiyordu.. artık kadınlar da çoğunlukla bisiklet ve azınlıkla da motor kullanıyorlardı.. bazen görüyordum kay kay kullanan genç kızlar da vardı ve erkeklerden de başarılı bir şekilde kullanıyorlardı.. ona da Beşiktaş meydanında şahit olmuştum…
Çok güzel görünümler veriyordu.. fotoğrafı değiştiren ve canlı, güneşli ve bol renkli görüntülere dönüştüren telefonlar ve fotoğraf uygulamaları da vardı.. ama onu düşünmek, tasarlamak ve hatta yapmak gerekiyordu öncesinden… Ben de Kadıköy çarşı içi otobüs durağında durmuş ve Haldun Taner Binası’na bakarak resim çiziyordum.. çizdim ve sonra da fotoğrafını çektim.. sonra da uygulamada bunu empresyonist teknikle renklendirdim.. ortaya çıkan bir empresyonist, yani izlenimci bir teknik miydi, o da aslında tartışılır.. ama güzel ve etkili bir görsellik çıkmıştı…
Feneryolu otobüs durağındaki durumum aklıma geliyor.. güneşli havaları her zaman sevmişimdir.. yaşama sevinci verir insana ve çevreye pozitif bakmayı zorunlu kılar.. hoşa gider her şey ve yapraklar, ağaçlar, insanlar, araçlar, geçen köpekler sahipleriyle birlikte ve kıyıda köşede duran, bekleyen..filozof gibi bakan kediler… İşte otobüs durağında Kadıköy’e gidecek otobüsleri bekleyen bir sürü insan vardı ve hemen hepsi telefonlarına bakıyor, sonra da ara sıra başlarını kaldırıyor ve şaşkın şaşkın ilk defa görmüş gibi gelen geçene, özellikle güzel kızlara bakıyorlardı…
İlk yorum yapan siz olun