Ümit Gezgin
Her gün başka tablolar çıkıyordu karşıma.. mevsimler değiştikçe gerçekler de değişiyordu.. gerçekler mevsimlere, rüzgara, bulutlara ve dalgalara göre değişir, değişiyor.. körfezde ben de baktım, tankerler, yatlar, yelkenliler ve vapurların soyut bulutlara doğru ilerlediğini görüyordum.. tam bir ilahi ve estetik mucize olarak duruyordu karşımda bu tablo…
Grilikler artıyor, mavilikler geriye çekiliyordu.. adalara doğru.. adalarda da bir sürü renk, insan, ağaç ve ev vardı.. tarihi evleri görmek için zaman zaman adalara gidiyor ve oralarda derin perspektifleri görerek resimler çiziyordum.. sonra da kafelerde oturup, çizdiğim resimleri renklendiriyordum… Açıklarda kırmızı tanker duruyordu.. herhalde diyordum içimden rüzgar fazla, dalga kabarık olduğu için kıyıya gelmiyor ve marinanın önüne demirleyerek körfezden kum çekmiyor… Bir martı girdi kareye ve tanker sessiz duruyor, martı sessiz süzülüyordu… Kalamış’ın ordaki kafeteryaya, belediyenin lokantasına yöneldim ve kahvaltı yapmayı düşünüyordum… Bulutlu gökyüzü zümrüt gibi parlıyordu.. ağaçlar da güzel görünüyordu bana ve resimsel… Yeşillikler arasında evler, kafeler vardı… Bulutlar apartmanların üzerinde toplanmış, dalgalar kayalıkları dövüyor ve oraya ulaşmaya çalışıyor.. martılar, kargalar sahil yolunda dolaşıyor…
İlk yorum yapan siz olun