Ümit Gezgin
Kurumuş yapraklar çimenlerin üstündeydi sabah ayazında.. daha gün ısınmamış, güneş de yükselmemişti yeterli şekilde.. ilerliyordum ve yapraklara, çimenlere bakıyordum.. güzel bir açı oluşturuyordu manzara.. görkemli ağaçlar vardı çünkü ve dükkanlar daha açılmamıştı…
Parkın içindeydim.. yapraklar da parkın içindeydi ve gökyüzünde bulutlar yerdeki yapraklar gibi rüzgarla birlikte hareket ediyordu.. parkta kimse yoktu.. ağaçların gövdeleri durgun, dal ve yaprakları hareketliydi…Ordan dışarı çıktım, yürüyordum ve gri beyaz gökyüzüne baktım.. martılar, kargalar uçuyordu özgürce ve ağaçlara konan kuşlar vardı…
Işık ışık her yerde vardı ve cadde üzerinde de gölgeler vardı.. direklerin gölgeleri, ağaçların gölgesi.. her yerde uzun ince gölgeler vardı ve araçların da gölgeleri de vardı ve çöp bidonlarının da gölgeleri uzamıştı… Köşeden aşağıya inmeye başladım ve gölgeleri de uzamış buldum ve ağaçların yaprakları arasında da kuşları gördüm.. konuyor, göçüyorlar ve denize doğru uçuyorlardı… Sadun Boro heykelini de gördüm ve dünya da vardı kaide olarak ve gezdiği yerleri de gösteren armalar görülüyordu… Şöyle geriye çekildim ve fotoğraf çekip, resim de yaptım.. ve geniş olarak görüyordum gökyüzünü ve binaları, ağaçları.. gökyüzünde uçan kuşları…
İlk yorum yapan siz olun