İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

BAŞKENT’TE VE YAŞAMDA SANAT Gelecekte Her Çocuk Eşit Olsun: DEMİR GÖKBUDAK

Hatice Kumbaracı Gürsöz

Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Mezunu

Ressam

hkgursoz@gmail.com

“Merhaba Gelecekti İnsanlar” isimli yazıyı okudum. 11 Yaşında İELEV 125. Yıl Ortaokul öğrencisi Demir Gökbudak’a ait bu yazı beni çok duygulandırdı. ATATÜRK’ün bizlerin geleceği emanet ettiği çocuklarımızın bu duyarlılığı beni fazlasıyla mutlu etti. Özellikle, Demir’in Ağabeyim Mehmet ve Işın Kumbaracı’nın torunu oluşu beni inanılmaz gururlandırdı. Annesi Ceren Kumbaracı benim çok iyi yetişmiş kıymetli yeğenimdir. Artık çocuklarımız, gençlerimiz bizler kadar geleceklerini düşünen olayları dünyanın akışına bırakmaktansa, hiç olmazsa iyi niyetli olarak duygularını söze ve yazıya döküyorlar. Demir’in yazısını okuduğunuzda bana hak vereceksiniz.

“Ben Demir Gökbudak. Size 2026 yılından bu mektubu yazıyorum. Bu mektubda size güven ve adalet hakkında düşüncelerimi aktarmak istiyorum.

Ben dünyanın her çocuk için güvenli ve adaletli bir yer olduğunu düşünmüyorum. Yağmurda, çamurda, yazın sıcakta bulanan, kışın soğukta üşüyen soğukta dilenmek zorunda kalan çocuklar görüyorum. Annesi yada Babası olmayan kalacak güvenli yeri olmayan çocuklar da var.

Benim bu düzene itirazım var.

Hiç bir çocuk ailesini seçemez. Hiç bir çocuk zengin yada yoksul bir ailede doğmayı da seçemez. O zaman neden bazı çocukların bşr çok imkanı varken bazı çocuklar yemek, su ve yatacak güvenli bir yer bulmakta bile zorlanıyor.

Bence bir çocuğu ailesinin maddi durumuna göre değerlendirmek de çok yanlış. Maddi durumu iyi olmayan bir çocukla dalga geçersek onun kalbini kırarız belki de kendisini diğer çocuklardan daha değersiz hissetmesine neden oluruz. Bir çocuğun ailesinin daha fazla parası var diye onu kayırmak da adaletli değildir. Torpil olmamalı. Her çocuk eşitttir.

Peki, ben karar verseydim ne yapardım.

Sokakta kalan çocuklar için güvenli yurtlar yapılmasını isterdim. Bu Yurtlarda yataklar, yemekhane ve ders çalışabilecekleri alanlar olurdu. Çocuklar orada hem güvenle uyur ve karınlarını doyurur hem de eğitimlerine devam ederlerdi. Onların da gelecekleri ile ilgili hayalleri olurdu. Biz sıcak ve güvenli evlerimizde uyurken başka bir çocuğun yağmurda ve çamurda bazen onu ısıtacak bir yorgan bile olmadan uyuması bana adaletli gelmiyor.

Belki tek başıma bütün bunları değiştiremem. Ama görmezden gelmemeyi seçebilirim. Bir insanı sahip olduğu şeylere göre ayırmamayı, ihtiyacı olan birine yardım etmeyi ve bir karar verirken sadece kendimi değil başkalarını da düşünmeyi seçebilirim. Bence doğru karar verebilmekte burada başlıyor. Gelecekteki insanlara, özellikle de geleceğin yöneticilerine bir şey söylemek istiyorum.

Çocukları ailelerine, paralarına yada sahip oldukları şeylere göre ayırmayın. Bir çoçuğun hakkını başka bir çocuğa vermeyin. Yardıma ihitaycı olan çocuklara merhametle yaklaşın. Onların daha güvenli bir yerde yaşama, eğitim görme ve hayal kurma hakkı olduğunu unutmayın.

Belki siz bu mektubu okuduğunuzda dünya değişmiş olur.

Umarım sokakta yaşama zorunda kalan çocuk kalmamıştır. Umarım hiç bir çocuk ailesinin parası yüzünden küçümsenmiyordur. Umarım insanlar birbirlerine daha çok güveniyordur ve adalet herkes için aynıdır. Umarım benim bugün itiraz ettiğim şeylere siz gelecekte çözüm bulmuşunuzdur.

Gelecekti çocuklara iyi bakın. Özellikle de yardıma ihtiyacı olanlara.

Sevgiler…”

Demirciğim kalemine sağlık. Ben çocukların yetiştirdiği ortamın ailenin onların üzerinde çok etkili olduğu kanaatındayım. Efsane öğretmen diye bilinen Annem ve Babam (Emine ve Ferit Kumbaracı),  hayatını mesleğine adamış Demir’in Büyük Anneannesi ve Büyük Dedesi olan Hakim Nakiye ve Mustafa Güler aile kültürlerini ruhlarında yaşatıyorlar.

Büyük ATATÜRK’ün çocuklara armağan ettiği 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda hiç olmazsa bir gün siyasilerin koltuğuna oturarak onlara temiz yürekleriyle yön veriyorlar.

Ben 56 Yıllık DGSA Mezunu bir sanatçı olarak eserlerimde sanatın iyi, barışçıl ve insana mutluluk katan güzelliklerini, hüznü ve ayrılığı resmetsem de sonunda güzellikle buluşturuyorum. Edebiyat, yazı, müzik, resim, heykel ve seramik hepsi insanın ihtiyaç duyduğu yaşam güzellikleridir. Bizim geleceğimiz olan sizler, çok yaşayın güzel çocuklar.

Başkent’ten şimdilik bu kadar sevgi, sanat, barış ve eşitliklerle dolu bir yaşam temenni ederim.

İlk yorum yapan siz olun

Bir yanıt yazın