İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Çizgiler, renkler birbirine karışmıştı…

Ümit Gezgin

Gökyüzü maviydi.. gölgelere sığınmıştı mavilik.. beyaz bulut da vardı çizgilerle bezeli.. sonra duvarları çizdim.. karışıktı ve çizgiseldi onlar da.. neyi arıyordum bu karmaşık şehir yaşantısı içinde.. araçlar, insanlar, beton ormanı ve neon ışıklar vardı.. şehir medeniyeti yeni mi icat edilmişti…

Yollar kirliydi ve düzensizdi.. araçlar da kirliydi, bakımsızdı.. niye temizlemiyordu insanlar bu taksileri.. milyon dolarlık taksiler bakımsızdı ve dökülüyordu.. gökyüzü de griydi ve rüzgar sert esiyordu…

Köşede ağaçların arasında yeşillikler ve çimenler vardı, çiçekler açmıştı ve renkli renkli çiçekleri de görüyordum.. bunların apartmanın köşesinde ne işi vardı…

İnsan kalabalıklarını görüyordum kaldırımlarda.. bulutlar da tam Kasım ayına özgü toplanmışlar ve güneşi kesmişlerdi.. binalar koyu tonlar içindeydi ve gölgeler de kayboluyordu insanlar arasında.. ağaçları da görüyordum binaların önünde yükseliyordu…

Köşede cam toplama bidonları da duruyordu.. kimseyi görmüyordum cam şişeleri atarken.. ama hep orda duruyordu.. gökyüzü açıldıkça açılıyordu.. ağaçlar sararmış, kahverengileşmişti.. insanları karşıdan karşıya geçerken görüyordum…

Ağaçları sık sık dizilmiş görüyordum.. onların insanlarla karmaşa oluşturan görüntülerini çizmek ve boyamak istiyordum.. gökyüzüne baktım kargalar, martılar uçuyordu.. kargalardan bazıları çimenlerin üstünde dolaşıyorlar efelene efelene…

İlk yorum yapan siz olun

Bir yanıt yazın