Ümit Gezgin
Kar her zaman için beyazlığı, saflığı temsil eder.. edebiyata, sanatın bütün alanlarına, şiire ve resme konu da oldu kar, kar yağışı, karda mekan, şehir ve kasaba görüntüleri.. kar fiziksel görünümü değiştiriyor, hem de sanatçıları duygusal yönde etkiliyordu…
“Kardır yağan geceden
Bir küçük bilmeceden
Kar yağıyor inceden..”
Duyarlılığı yüksek bir şiirdir bu ve kar gerçekliğinin aslında ne kadar estetik ve duygusal da olduğunu bizlere gösterir.. kar insanı beyazla bütünleştirerek onu ulvi bir noktaya çıkarır ve sanatın da kaynaklarından birini oluşturur…
Ressam için de şair ve öykücü için de karlı caddelerde, sokaklarda, tarihi eserlerin yanında yürüyen insanlar büyük bir kazanım ve ilham kaynağıdır.. ben de karda yürümekten büyük keyif alırım.. kar tanelerinin süzülmelerini izlemek ve onların resimlerini çizip, fotoğraflarını çekmek büyük bir haz uyandırır bende…
Karlı İstanbul görüntüleri ve öykülerde, romanlarda, şiirlerde ortaya çıkan anlatımlar ve sahneler, benim ve başka ressamların karlı manzaraları hep derin hisler uyandırır bende.. biraz hüzünle karışık mutluluk duyarım kar söz konusu olunca… Sait Faik’ten Necati Cumalı’ya kadar, onların öykülerinde kar gerçekliğini derinden duyumsarız..keza benim resimlerimde, Eşref Üren’in resimlerinde de kar, baskın bir karakter olarak ortaya çıkar…
Kar zamanı yavaşlatırken, her şeyi sanatsal boyuta yükseltir.. insanlar gizli-açık mutluluk duyar kar yağışından, fırtınasından, lapa lapa yağmasından.. özellikle çocuklar karda dışarılarda koşmak, oynamak, gülmek, eğlenmek isterler.. bu onlar için de aileleri için de ayrıca neşe ve mutluluk kaynağı olarak yansır…
Kar yağarken resim çizmek, karlı manzaraları ve fotoğrafları görmek, izlemek..yine karla ilgili şiirler ve karda geçen öyküler okumak ayrıca bir hobim ve mutululuk kaynağım olarak görülmelidir.. kar masumluğun, büyük varoluşun da simgesi olarak karşımıza çıkmaktadır…
İlk yorum yapan siz olun