Ümit Gezgin
Güneş hafiften yükseliyordu.. ama ben dışarı çıktığımda sabahın beşiydi ve kül rengi bir gökyüzü gördüm ilk önce.. baktım kuşlar uçuyor, ötüyor.. köpeklerini dışarı çıkaranlar da vardı ve köşe başlarında dimdik durmuş sonsuzluğa bakan kediler de vardı…
Uyuyordu insanlar ben dışarı çıktığımda ve doğru düzgün insan yoktu.. parkta bir iki kişi vardı dalgın ve uykulu gözlerle dalmışlar ileriye.. zengin aile çocukları da arkadaşlarıyla araçlarıyla Bağdat Caddesi’nde tur atıyorlardı…
Her yere pastel, donuk tonlar egemendi.. ışıktı, güneşti canlılığı ortaya daha başarılı koyan.. ağaçların gövdeleri diriliyor, yaprakları coşuyor ve yeşil canlanıyordu iyisinden.. kaldırım taşlarının renkleri de parlıyordu.. köpeklerini gezdirenler, ışıklardan karşıya geçenler, işlerine koşturanlar vardı…
Ben yürüyerek Feneryolu’na çıktım ve oradan da Bağdat Caddesi üzerinden Kızıltoprak’a gidecek ve orada da bir kafeye oturarak simitle kahvaltımı yapacak, tansiyon hapımı alacaktım.. giderken de Feneryolu Sitesi’nin fotoğraflarını çektim.. hatta orada durup resmini çizdim…
Kızıltoprak’ta belli bir süre, oradaki Starbucks Kafe’de oturduktan ve birkaç resim çizip, yabancı dil çalıştıktan sonra, yine yürüyüşe geçtim.. Kuyubaşı’na geldim.. tek tük beyaz, güzel bulutlar vardı mavi gökyüzünde.. Kuyubaşı’nda yıkılmayı bekleyen apartmanlar vardı.. yeni yapılanlar da vardı.. güneş kavurmaya başlamıştı ve orada, köşedeki kırk yıllık Kerem Pastanesi’ne oturdum.. orada da bir çay ve su içtim.. aklımdaki çizgileri, imgelere göre birkaç da resim çizdim.. İstanbul yorumlarıydı onlar da…
Kuyubaşı’na geldim.. orada Kerem Pastanesi’ndeydim.. sonra kalktım üniversiteye geçtim.. içi de yine kampüsün yeşilliklerle, ağaçlarla cıvıl cıvıldı.. kuşlar uçuyor, cıvıldaşıyor, ötüyor, kediler koşuşturuyor, köpekler yan gelip yatmış gölgelerde dinleniyordu.. şehrin göbeğinde çok güzel ve düzenli bir büyük park gibiydi kampüs…
İlk yorum yapan siz olun