Ümit Gezgin
Resim çizmek için dışarıya çıkıp, körfeze doğru ilerledim ve bol ağaçlar, kayalık görünümler, hafif dalgalı ortamda hızla yüzen minik tekneler ve körfeze iyice abanmış sevimli bulutlar görününce benim de resim yapma isteğim ilhama dönüştü…
Sonra Kurbağalıdere’ye doğru yürüdüm.. hem yürüyor hem de fotoğraf çekiyordum.. zaman zaman da duruyor ve eskiz alıyordum kağıtlarıma.. aklıma da Hasan Vecih Bereketoğlu geliyordu.. O’na da Kalamış ve Kurbağalıdere ressamı deniliyordu.. avukat olmasına rağmen daha çok ressamdı.. durmadan, açık hava ressamları ve izlenimciler gibi dışarılarda resimler yapıyordu.. dere kenarında ve Kalamış’ta.. zaten buralarda oturuyordu.. Fenerbahçe’yi, Moda’yı, Kurbağalıdere’yi ve Kalamış’ı gören manzaralar yapıyordu…
Derenin kenarında durmuş derenin görünümünü ve yelkenlilerini çizdim.. sonra da onları oturduğum Yoğurtçu Parkı içindeki kafede boyamaya başladım.. güzel bir resim çıkmıştı.. zaten zaman zaman Kurbağalıdere’nin resimlerini çiziyor, böylece Hasan Vecih Bereketoğlu resmiyle özdeşlik kuruyordum…
Kalamış Parkı içinden yürüyordum.. asırlık ağaçlar vardı park içinde ve ama parke taşlarının çoğu kırık döküktü.. belediye iyi çalışmıyordu anlaşılan veya göstermelik çalışıyordu.. gökyüzündeki bulutlar maviliği kaplamıştı.. köpeklerini gezdirenleri görüyordum sahil kenarında…
Kurbağalıdere Köprüsü’ne çıktım.. oradan manzara çok güzel görünüyordu.. martılar uçuyor, insanlar koşuyordu.. sağlık için koşanların yanında merak için de koşanlar vardı.. hatta yaşlı kadınlar görüyordum hem yürüyor hem sohbet ediyorlardı.. ayrıca köpek gezdirenler vardı ve yerlerini koruyan kediler de vardı…
Oralarda güzellikler birbirini tamamlıyordu.. Yoğurtçu Parkı girişindeki banklarda oturan yaşlılar ellerindeki telefonlarla zamanlarını dolduruyorlardı.. artık emekliliklerini yaşayan bu insanlar, parkın içindeki belediyenin kafesine de oturuyor, ucuz olan çaylarını yudumluyorlardı.. bol bol da geçmiş ve sağlık, hastalıklar üzerine sohbet ediyorlardı…
İlk yorum yapan siz olun