Prof. Dr. Ümit Gezgin
Resimde çizginin ve rengin anlamı tarihsel süreç içinde değişime uğramıştır.. mağara duvarlarına daha çok çizgi çiziliyor ve gerçeklik, yani hayat çizgi üzerinden anlatılıyor ve böylece büyü, yani hayata etki edildiği, hayatın yönlendirildiği düşünülüyordu…
Resimde renk niye vardır ve ressam renge niye ihtiyaç duyuyordu.. çizgi anlaşılır bir şeydi çünkü yazının da kaynağı çizgiydi.. yazı çizgidir ve onun kaynağı da mağara dönemine kadar gider…
Renk hayatı taklit üzerine mi kurulu acaba, diye de düşünülebilir.. ağacın çizgisi yoktur ama, rengi vardır.. keza bulutun, gökyüzünün, nehirlerin.. çizgi, işin felsefesini yapma anlamına da gelir.. çizgi ağırlıklı resim yapan ressamlar düşünce ağırlıklı, kavram ağırlıklı resim yaparlar daha çok…
Renk ağırlıklı resim yapanlar daha mistik, şiire yakın ve anlam zenginliği ve çeşitliliği içinde bir varoluşu ararlar… Çizgi somutlaştırma, gerçekliği arama işi olarak karşımıza çıkarken, renk, soyutlamayla ilgilidir.. en sonunda da sonsuza varma, yokluğa erme anlamına gelir soyut sanat.. soyut sanat bir tür renk karmaşasından başka bir şey değildir.. renk karmaşası da bir yönüyle anlamsız olanın adıdır…
Renk içgüdülere göre düzenlenir ve dışavurumsaldır.. giderek duygusaldır ve daha çok da şiire yakındır.. oysa çizgi akılsaldır ve felsefeye yakındır.. şiirin dışında işler.. yoruma, değerlendirmeye daha yakın durur…
Çizgi ağırlıklıdır resim.. en başında çizgiyle başlar ve kendine göre de bir dünya kurar.. resmin felsefesi, resmin çizgiyle olan bağlantı düzeyi ve yoğunluğuyla ilgilidir.. renk tamamlayıcı bir ögedir.. çizgi geliştirir… Sonuç olarak çizgi iskeletiyse bir şeyin, renk de etidir, canlılığıdır.. adeta hayatın kendisi renktir, hayat üzerine düşünme çizgidir…
İlk yorum yapan siz olun