Ümit Gezgin
Ağaçlara bakarak ilerliyordum.. kül rengi gökyüzü yağdı yağacak bir yağmur beklentisi içindeydi.. ağaçlar da koyu ve açık yeşil gölgeleriyle bulutlara uzanıyordu…
Sonbaharın sonlarına doğru hızla ilerliyorduk.. yağmurlar kah kendini gösteriyor ve insanları korkutuyor kah saklanıyordu.. gökyüzü de maviden beyaza çalıyordu.. ağaçların gövdeleri kahverengiydi.. güneş çarptıkça rengi değişiyordu ağaç gövdelerinin…
Islanırım diye düşünüyordum ilerlerken.. sarı yapraklara basıyordum.. ağaçların da kurumuş yaprakları vardı vişne çürüğü.. motorlar, skoterlar, bisikletler de gidip geliyordu.. gençler kullanıyordu bunları.. kadınlar ellerinde köpekler ilerliyorlardı.. kedi köpek heykeli de köşedeydi…
Sağlı sollu ağaçlar vardı ve dallar yapraklar gökyüzü griliğine uzanmıştı.. ortadaki kaldırımdan insanlar gidip geliyordu.. genç yaşlı insanlar.. gelip geçerken kimse kimseye bakmıyordu.. bir küskünlük, bir umursamazlık egemendi her yere…
Gökyüzü parlaklığı bulutlarla birlikte uzanıyordu apartmanların çatılarından.. araçlar da gidip geliyordu.. araçlar da öyle.. ben durmuş bakıyordum sonsuza.. meyve ağaçlarına, kestane ağaçlarına…
İlk yorum yapan siz olun