Ümit Gezgin
İstanbul’u görüyordum karşı kıyı dediğim Karaköy’den.. motora biniyordum ve Topkapı Sarayı’nın Harem kulesini görüyordum.. yüzlerce, binlerce cariye yetişmişti, gözlemiş ve hayallere dalmıştı bu kuleden.. her yer görülüyordu.. bir de o zamanların İstanbul’unu.. hayal dahi edemiyoruz bugün…
Deniz motorundan Eminönü sahilindeki Yeni Cami’yi görüyordum.. güzel, etkili bir camiydi ve büyük, devasa camiler, görkemli estetikleriyle İstanbul’daydı ve insanlar İstanbul’da olmanın mutluluğunu yaşıyorlardı.. Türkiye’nin ve dünyanın dört bir yanından insanlar bu büyük ve görkemli şehri görmeye geliyorlardı…
Üsküdar’a yaklaşıyoruz ve fotoğraflarını çekiyorum sahildeki mütevazi camilerin ve arkada da büyük cami var.. o da estetik görümünü ve şiirsel minareleriyle duyarlılığı olan insanlara neler neler anlatıyor… Akşam artık iyisinden gelmeye başlamıştı.. Üsküdar iskelesine çıkıyorduk insanlarla birlikte.. Boğaz suyu yeşillenmeye, yakamozlanmaya başlamıştı…
Motordan çıkıyorduk ve karşımızda Mihrimah Sultan Cami vardı Mimar Sinan’ın muhteşem eserlerinden biriydi.. nice depreme dayanmasının yanında özgün mimari yapısı ve estetiğiyle hem dini, hem de estetik olarak herkesi etkiliyor… Işıklar yanıyor, ağaçların dal ve yaprakları da güzelliğe güzellik katıyordu.. kalabalık motora koşturuyor, motordan inenler otobüs durağına yetişiyordu… Tarihi meydan çeşmesinin oraya insanlarla birlikte yürüyordum.. iş sonrası telaşı yaşıyordu artık insanlar.. eve gidecek, akşam yemeklerini yiyecekler ve sonra da televizyonların karşısına geçip günlük dertlerinden sıyrılacaklardı…Kalabalıkla birlikte karşıya geçiyordum.. renkli giyinmiş insanlar, özellikle kadınlar vardı.. erkekler renkli giyinemiyorlardı, üzerlerinde toplumsal baskı hissediyorlardı.. o yüzden de ağır abi kıyafetleri giyiyorlardı.. koyu renkli elbiseler…
Meydandaki hamam market olmuştu.. dış kısmında da pastane ürünleri satılıyordu.. ayaküstü insanlar ordan bir şey alıyor, yiyerek yollarına devam ediyordu.. meydanlara insanlar dolmuştu.. bunlar akşam, iş, üniversite dönüşü insanlarıydı.. evlerine koşturuyorlar veya eş-dostlarıyla bir-iki saatlik bir kafede oturarak günün yorgunluğunu gidermek istiyorlardı… Bir karmaşa vardı her tarafta.. gidenler gelenler, bir yerden fırlayan çıkan araçlar.. caminin çevresinde, bahçesinde türlü ağaçlar.. ilerde, yine caminin önünde minibüsler vardı… Otobüs durağı akşamın yolcularıyla iyisinden şişmişti.. şaşkınlık, merak ve sabırsızlıkla otobüsleri bekliyorlardı… Kitapçının önünde durdum.. şehirde fazla kitapçı yok.. İş Bankası ve Yapı Kredi, kitapçı dükkanları açarak ve sayısız kitaplar basarak büyük hizmetler veriyorlar.. ben de kitap almak için kitapçıya girdim…
İlk yorum yapan siz olun