Ümit Gezgin
Küçük parkın hemen başındaydı heykel.. pek tanınmayan bir heykeltraş tarafından yapılmıştı.. amacı neydi bu heykelin kimse bilmiyordu.. parkta oynayan çocuklar zaman zaman heykelin yanına gelir ve gökyüzüne bakar gibi yüksek olan bu heykele apartmana bakar gibi bakarlardı…
Parktaki ağaçların gölgeleri çimenlerde uzanıyordu.. sabah işlerine güçlerine giden insanlar sokaktaydı.. şehrin uzak semtlerinden gelen kadınlar vardı.. temizliğe geliyorlardı burada.. sabahtan akşama kadar evleri temizliyorlardı…
Resim çizmek için uygun köşeler, yerler arayordum.. çoğu zaman kafeler resim çizmek için uygun olmayabiliyordu.. küçük esnaf kafelerine zaten uğrayamıyordum..ağaçlar, güneş.. yaşlı iki kadının ağır ağır ilerlediğine bakıyordum parkın içinden…
İşaret levhaları vardı orda burda.. ağaçlar ilkbahara hazırlanıyordu.. yeşillikler artıyordu gün be gün.. martın ortasına doğru ilerliyorduk.. insanlar da güneşli kaldırımlarda neşe içinde ilerliyorlardı.. bisikletliler, motorlular, araçlar.. hepsi birbirine karışmış vaziyetteydi…
İlk yorum yapan siz olun