Ümit Gezgin
Çimenlerin içinde yükseliyordu ağaçlar ve yağmur da ilerliyordu.. yoğunlaşmıştı ve araçlar da hızlıca ıslak asfalt yolda gidiyorlardı.. herkes birbirini dikizliyor.. köpek gezdirenler vardı.. yağmurda köpeklerini gezdirenler bir an önce evlere dönmek istiyorlardı…
Çimenler, çiçekler, ağaçlar.. yan yana uzanıyordu ve araçlar da yol kenarlarında park etmiş vaziyetteydi.. sanki yerlerinden hiç kımıldamayacak gibi duruyordu.. gökyüzü griydi ve martılar da uçuyorlardı gökyüzünün gri sonsuzluğunda..yıkılmayı bekleyen apartmanlar var.. en çok da motorları görüyordum.. sürekli bu motorlar yollarda, kaldırımlarda gidip geliyorlardı.. bir trafik keşmekeşi sürgit devam ediyordu…
Parkın içinde dolaşıyorum ve iki ağacın birbirine iyice sarıldığını, ortak bir sarmaşık oluşturduğunu görüyorum.. bazı yapraklar, dallar ölmüş.. ama birlikte var oluşa yürümüşler.. hızlıca geçip giden köpekler var, bunların bazıları sokak köpekleri, bazılarının sahipleri vardı…
Çimenlerde dolaşıyorum.. sarılar var, yeşilin tonları var ve çimenlerin üzerinde bira şişeleri, sigara kağıtları, kağıt parçaları, plastik parçaları.. her yeri kaplamış ve bir adım ötede çöp kutuları var ve oralara çöp atılmamış da çimenlerin üzerine atılmış, anlamak mümkün değil.. türlü ağaçlar var.. kısa ağaçlar, uzun ağaçlar.. kalın gövdeliler, ince gövdeliler.. türlü türlü ağaçlar var ve her kuş her ağaca konmuyor, tünemiyor, yuva yapmıyor.. bakıyorum martılar çalı çırpı topluyor yerlerden.. demek ki diyorum içimden, yuva yapacaklar ve kuş yavrusu yetiştirecekler…
Yağmur bulutları toplanmış.. kuşlar uçuyor ve Kurbağalıdere’de kayıklar, yelkenliler yüzüyor.. martılar sonsuza kanat çırpmış.. derede kürek çekenler de var..Kızıltoprak’a doğru yürüyenler var…
İlk yorum yapan siz olun